Ovo je u razgovoru za Pobjedu dr. Michael Haltzel, profesor na Institutu za vanjsku politiku Johns Hopkins Univerziteta. Haltzel, koji je od 1994. do 2005. bio Bidenov savjetnik za evropsku politiku, kaže da ga brine politika Srbije u regionu.

Premijer Кrivokapić zatražio je od Skupštine Crne Gore da razriješi ministra Vladimira Leposavića zbog njegovog skandaloznog negiranja genocida u Srebrenici, u parlamentu 26. marta. Leposavić je odbio da podnese ostavku. Da li su u SAD svjesni kuda tako neodgovorni pojedinci mogu odvesti Crnu Goru?

– Odgovorni zvaničnici u američkoj vladi su upoznati sa slučajem Leposavić, kao i američki specijalisti za Balkan. Кoliko ja znam, međutim, skandal nije pokriven masovnim medijima. Najvažniji element Leposavićevog poricanja genocida u Srebrenici je, naravno, to što je to opscena i velika laž. Štaviše, Crnu Goru slika u krajnje nepovoljnom svijetlu. Ostanak Leposavića na funkciji, po mom mišljenju, bilo bi posebno negativno prihvaćeno od Bidenove administracije, koja je ljudska prava stavila u prvi plan svojih prioriteta. Prvi put u historiji predsjednik Sjedinjenih Američkih Država je osoba koja dobro poznaje Balkan. Predsjednik Biden, kao i svi drugi pristojni ljudi, bio je zgrožen genocidom u Srebrenici 1995. Siguran sam da on neće sarađivati sa vladom koja u svom kabinetu ima člana koji poriče genocid u Srebrenici.

Кako vidite odnose u regionu? Srbija se otvoreno umiješala u crnogorske izbore i ima veliki utjecaj na birače nove vlade. Crna Gora se percipira dijelom ,”srpskog sveta”. Da li je Vašington svjestan rizika tih odnosa jer se to ne pominje ni u jednom izvještaju evropskih institucija?

– Bolno mi je da vidim nedavna dešavanja u Srbiji, saveznici Sjedinjenih Država u dva svjetska rata 20. vijeka. Srbi su talentovan narod čija država treba da bude član demokratskih evroatlantskih institucija, posebno Evropske unije. Čini se da sadašnja srpska vlada napušta evropsku budućnost i uz podršku Rusije se okreće “srpskom svetu”, opasnom konceptu koji oživljava projekat “Velike Srbije” koji je Zapadni Balkan prije tri decenije uvukao u krvave i katastrofalne ratove.

Nedavna pojava nekoliko “non- papera” koje nude ultranacionalističke nadriljekove za probleme u regionu samo su otežale situaciju. Ovi “non-paperi” koji preporučuju stvaranje “Velike Srbije”, “Velike Hrvatske” i “Velike Albanije” trebali bi biti automatski odbačeni.